هفته پیش رئیس جمهور افغانستان خروج کوچیان از محل، را زمینه ساز حل مشکلات دانست و از آنها خواست به صورت موقت بهسود را ترک کنند.وحیدالله سباوون رئیس کمیسیون حل مشکل کوچی ها و ساکنان می گوید اکنون کوچی ها از حصه اول و دوم بهسود خارج شده اند و هیچ فردی از کوچیان در محل باقی نمانده است.آقای سباوون گفت اعضای کمیسیون آنان به یکایک محلاتی که خالی از سکنه شده بوده رفته اند تا مطمئن شوند که خطری در برابر بازگشت بیجاشدگان وجود ندارد.آقای سباوون همچنین گفت که بر اساس آخرین دریافت ها، شمار کشته شدگان هر دو طرف دوازده تن بوده است. هشت تن از آنان از اهالی بهسود و چهار تن دیگر کوچی هستند.این مسئول دولتی گفت در حال حاضر مراحل ابتدایی عملیات امداد رسانی به کسانی که از خانه های شان متواری شده بودند آغاز شده است. امداد شامل آذوقه و پتو عنوان شده اما مقدار دقیق آن مشخص نیست. به گفته آقای سباوون چهار نفر از اهالی محل که در اسارت کوچیان بودند نیز با وساطت آنان آزاد شده اند اما چهار تن از کوچی ها تا هنوز ناپدید اند. آقای سباوون گفت خروج کوچی ها و بازگشتن ساکنان به خانه های شان زمینه را برای حل مشکل دو طرف از طریق محاکم فراهم خواهد کرد.کوچی ها می گویند آنها مدارک قانونی ملکیت چراگاه هایی در بهسود را در دست دارند اما ساکنان محل مدارک آنان را معتبر نمی دانند. مناقشه بر سر تصاحب چراگاه هایی که در مناطق مختلف کشور در مسیر حرکت کوچی ها واقع شده است در سه سال اخیر باعث بروز ناآرامی های زیادی شده و تعدادی در جریان آن جان خود را از دست داده اند.کارشناسانی دلیل اصلی این مشکل را افزایش طبیعی جمعیت در چند دهه اخیر و توسعه مناطق مسکونی ذکر می کنند. هر دو طرف درگیر، طرف مقابل را مسئول پایمال کردن حقوق خود و به بار آوردن خسارت های مالی و جانی می دانند.

شهباز ایرج- گزارشگر بی بی سی

 هزارستان نماد ی ازقلب پر تپیش و استبدادزدهء افغانستان

همانطور كه افغانستان به قلب آسيا موقعیت دارد و هزارستان به قلب پر تپیش و ظلم یده افغانستان معروف است مناطق هزاره نشین مرکزی ولايات باميان - د ايكندي- غور- وردك - غزني - پروان و غيره را شامل مي شود ودر دیگر ساحات کشور نیز مردم هزاره با تناسب وفیصدی های مختلف زیست دارند . هزارستان با دارا بودن كوه هاي سر به فلك كشيده و دره هاي زيبا پر آب وعلف بدون شك يكي از سرسبز ترين و ديدني ترين مناطق افغانستان محسوب مي شود .در گذشته از اين كو ه هاي بلند برای دفاع در مقابل استعمار گران استفاده مي شد . يكي از ويژگي هاي اين كوه ها بخاطر جلوگیری از تخریب زلزله كه در كناب ها از آن به عنوان ميخ ياد ميشد شهرت دارد.

کوچيها ظرف يک هفته ديگر بهسود را ترک مي کنند

وحيدالله سباوون رئيس کميسيون دولتي حل و فصل کوچي ها، ازتخليه شدن مناطق تحت اشغال کوچيها دربهسود ظرف يک هفته ديگر خبر داد. وي که دريک نشست مطبوعاتي امروز به خبرنگاران معلومات مي داد گفت؛ به اساس تاکيدات رئيس جمهوري کرزي و همچنين حل معضل کوچي ها، توافق گرديده است تا کوچيها تا ظرف يک هفته منطقه را تخليه نموده و خانواده هايي که از بهسود آواره گرديده اند به مدت 10 روز ديگر به مناطق شان برگردند. بنا به اظهارات آقاي سباوون اين يک فيصله موقتي بوده و قراراست حل دايمي اين مشکل در يک جرگه بزرگ بين نمايندگان هر دو طرف که درآن 28 نفر از هر طرف قضيه حضور خواهند داشت حال گردد. به گفته رئيس کميسيون حل معضل کوچيها درفيصله کنوني قناعت هر دو طرف حاصل گرديده است. همچنين استاد قرباني عرفاني يکتن از اعضاي ديگر اين کميسيون در اين مورد گفت؛ قراراست فردا کميسيون مربوطه به منطقه رفته و عمليه خروج کوچيها را از منطقه نظارت نمايد. وي همچنين افزود؛ درمورد خسارات و تلفات که برمردم وارد گرديده بعد از آنکه کوچي ها منطقه را تخليه نمايد، اين خسارات ها بررسي گرديده، از طريق نهادهاي مختلف دولتي و غير دولتي جبران خواهد شد. آقاي عرفاني اقدامات کنوني را کافي ندانسته گفت؛ اينکه هر دو طرف دراين مورد قناعت نموده،اولين گامي است که در اين راستا برداشته مي شود قابل تقدير بوده و آن را يک گام مثبت مي دانيم. اين درحاليست که بنا به اظهارات استاد عرفاني اخيراً نيز درحدود 7 نفر از ساکنين محل مفقود مي باشند، که گمان کشته شدن آنان نيز مي رود. وي نيز ابراز اميدواري نمود تا اين قضيه عمليه صلح بين کوچي ها و مردم محل را به چالش مواجه ننمايد. تقريباً نزديک به دو ماه ازحضور کوچيها در بهسود مي گذرد که درنتيجه هجوم مسلحانه آنان دراين مناطق هزاران خانواده آواره گرديده و ده ها کشته، اسير و زخمي نيز از مردم بجا مانده است.

این ولسوالی اخیراً شاهد درگیری های شدید میان اقوام کوچی و ساکنان محلی بوده است. گزارش ها حاکی است که این درگیری ها، چندین کشته و زخمی برجای گذاشته و شماری از خانواده ها آواره شده اند.دفتر هیات نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) از دولت این کشور خواست تا برای جلوگیری از ادامه این درگیریها، نیروهای امنیتی بیشتری را در این ولسوالی مستقر کند.یوناما تاکنون دو هیات برای بررسی اوضاع بهسود اعزام کرده است. از آغاز تنش ها میان اقوام کوچی و هزاره های ساکن ولسوالی بهسود ولایت وردک، حدود پنچ هفته می گذرد و بر اساس گزارش ها، این تنش ها بارها منجر به درگیرهای مسلحانه و کشته شدن ۲ تن و زخمی شدن ۶ نفر دیگر از هر دو سو شده است.در کنار این، گفته می شود که شماری از ساکنان محلی نیز از ترس ادامه درگیری ها، خانه هایشان را ترک کرده اند.این درگیریها ظاهراً برسرتصاحب زمین و چراگاه در این منطقه آغاز شد.با آنکه دولت افغانستان هیاتی را به منظور حل این مسله موظف کرده و به منطقه فرستاده است، اما هنوزهم هر دو طرف درگیر می گویند که این مشکل همچنان به قوت خود باقی است و هر لحظه بیم آغاز درگیری های تازه می رود.

استقرار نیروهای امنیتی

	تصور می شود که درگیری بر سر زمین و چراگاه آغاز شده است

صدیق علیم سخنگوی یوناما ضمن ابراز نگرانی از وضعیت موجود در بهسود گفت که بر اساس یافته های هیات اعزامی یوناما به منطقه، آنها پیشنهاداتی را به دولت افغانستان ارایه کرده اند که مهمترین آن استقرار نیروهای امنیتی بیتشر به منظور جلوگیری از آغاز درگیری های مجدد در این منطقه است.او گفت: "وضعیت موجود دربهسود مایه نگرانی شدید یوناماست. ما بایک وضعیت بسیار دشوار روبرهستیم. برای حل این مسئله یوناما پیشنهاداتی را به دولت ارائه کرده که شامل اعزام نیروهای امنیتی بیشتر به منظور تامین امنیت و جلوگیری از درگیرها است".آقای علیم همچنین گفت که در کنار استقرار نیروهای بیشتر امنیتی، لازم است تا گفتگوها میان سران اقوام کوچی و هزاره های ساکن در منطقه آغاز شود و با میانجگیری دولت ادامه یابد.او افزود داشت که یوناما هم به منظور فراهم کردن چنین زمینه ای تا حالا دو هیات به منطقه اعزام کرده است اما از ارایه جزئیات درباره یافته های این دو هیات خودداری کرد.این باور وجود دارد که اگر به مشکلات موجود میان کوچی ها و اقوام ساکن در مناطقی که آنها رفت و آمد دارند رسیدگی نشود، بیم آن می رود که دامنه این درگیری ها به دیگر ولایات افغانستان نیز کشیده شود.اما مقامات افغان می گویند حالا درگیری ها در بهسود پایان یافته و تلاشها برای حل کامل این مساله از سوی کمیسیونی که از سوی رئیس جمهور موظف شده، آغازشده است.آنها همچنین می گویند قرار است فردا یک هیات عازم منطقه شود و وضعیت را از نزدیک برسی کند.

 انگیزه های عدم حاکمیت قانون در افغانستان

گر خطا گفتیم، اصلاحش تو کن   مصلحی تو، ای تو سلطان سخن ( 1)

این چنین پرسش های اساسی همواره در ذهنیت ها بازتاب می یابند که چرا در عوض قانون پذیری، قانون گریزی در جامعه مسلط است؟ چرا همیشه قانون اساسی به روی صفحه کاغذ باقی می ماند؟ قانون برای کی و برای چه منظور می باشد؟ چرا تا کنون قانون توسط قوهء اجرائیه یعنی حکومت به مورد اجراء قرار نگرفته و یا نتوانسته است؟

و یا در ضمن این سوال نیز به میان می آید که از عصر شاه امان الله خان به این سو قانون در کشور تولد گردید و تا حال به «فقدان قانون» هم مواجه نیستیم. اما چرا در هیچ یک از حاکمیت های سلطنتی و جمهوری افغانستان، قوانین تطبیق نگردیدند و حتا تا حال هم در جمهوری اسلامی افغانستان قانون تطبیق نمی گردد؟ علل اصلی این چنین پرسش ها در کجا نهفته اند که «عدم حاکمیت قانون» را عملا به نمایش گذاشته و چرا «فرهنگ» قانون گریزی تا کنون در برابر «قانون پذیری» در جامعه حاکم است که «بحران هویت ملی» را هرچه بیشتر فربه نموده است؟

اعتراض به تهاجم مسلحانه کوچيها در بهسود

بدنبال حضور مسلحانه کوچيها در بهسود باز هم درهمايش مردمي که به اعتراض اين حادثه بعدازظهر امروز در حسينيه خاتم الانبياء داير گرديده بود، اشتراک کنندگان اين همايش از دولت خواستند تا هرچه عاجل اقدامات عملي را در اين زمينه روي دست گيرد. در جمعي نزديک به دو هزار تن از اشتراک کنندگان اين همايش احمد علي راشد رئيس شوراي ولايتي کابل حزب وحدت اسلامي افغانستان که صحبت مي نمود گفت؛ قضيه حضور کوچيها در بهسود بزرگترين فاجعه را دراين مناطق به بارآورده و عمق آن فراتراز آن است که از طريق رسانه هاي خبري مطرح گرديده است.
بنا به گفته آقاي راشد دراين فاجعه ضمن ده ها کشته و زخمي و اسير که همه از مردم محل مي باشند، در حدود 20 هزار خانوار از اين مناطق آواره گرديده و گزارش هايي که امروز بدست آمده حاکي از پيشروي کوچيها به سوي مناطق اشغال ناشده هست.
اما بنا به اظهارات آقاي راشد تا هنوز دراين زمينه ده ها بار با مقامات مسئول دولتي صحبت شده است. همچنين گزارش هاي غير رسمي حاکي از آن است که رياست جمهوري نمايندگان کوچيها را متقاعد نموده است تا مناطق بهسود را تخليه نمايند.
عزيز رويش يکي ديگر از سخنرانان اين همايش مردمي با طرح اين سئوال که آيا در سال جاري که مردم بهسود غافل گير شده اند، در سال آينده باز هم اين غائله توسط کوچي نماهاي مسلح تکرار خواهد شد؟ ازدولت خواست تا برمکلفيت هاي خويش در قبال مردم رسيدگي عاجل نمايد.
اما ناصري يکتن از نمايندگان مردمي بهسود در امور حل معضل کوچيها، قضيه حضور کوچيها در بهسود را ناشي از يک انگيزه سياسي دانسته، ريشه هاي تاريخي حضور کوچيها در بهسود و مناطق مرکزي را مورد سئوال قرار داد.
وي همچنان به اظهارات يکتن از بزرگان کوچيها به نام نعيم کوچي که گفته بود اگر مردم بهسود راه را بروي آنان نگشايند و مانع ايجاد نمايند، ما مسير ميدان شهر را بروي آنان مسدود خواهيم کرد، واکنش نشان داده گفت؛ تهاجم کوچيها در بهسود تهاجم به مشروعيت دولت است.
در پايان اين همايش اعتراض آميز مردمي قطعنامه يي نيز از سوي اشتراک کنندگان صادر گرديد که درآن آمده بود؛ دراين گردهمايي بزرگ مردمي از رياست جمهوري به عنوان حافظ قانونيت، شوراي ملي به عنوان مرجع نمايندگي ملت، از يوناما به عنوان نماينده با صلاحيت سازمان ملل و کميسيون مستقل حقوق بشر رسماً درخواست مي گردد تا هرچه عاجل جلو بيدادگري کوچي ها گرفته شود.
تخليه بدون قيد و شرط منطقه از وجود کوچيها، آزادي و مصئونيت گروگان هاي مردمي که در اختيار کوچيها هستند، رسيدگي به وضعيت بيجاشدگان، جبران خسارات مردم و برگشت مصئون آنان به خانه هايشان از موارديست که دراين قطعنامه درج گرديده است.
همچنان در پايان اين قطعنامه علاوه برآنکه از دولت خواسته شده است تا حل دائمي معضل کوچيها اقدام نمايد، تذکر داده شده است که در صورت بي توجهي دولت به خواسته هاي مردم حق هرگونه اقدام مدني و قانونمند براي مردم محفوظ است.

قطعنامه گردهمايي بزرگ مردمي در محکوميت

بيدادگري هاي کوچي نمايان مسلح در بهسود

سایت وحدت

تهاجم و چپاولگري سازمان يافته و مسلحانه ي کوچي ها بربهسود، سئوالي بزرگ برحيثيت و سرنوشت سياسي و اجتماعي ميليون ها انسان کشور ما گذاشته و امنيت و مصئونيت مردم را با تهديد مواجه ساخته است. اين بيداگري سازمان يافته و طراحي شده از تاريخ پنجم جوزاي سال جاري تا کنون صدها خانوار مظلوم و بي پناه را از خانه و محلات زيست شان آواره ساخته، ده ها خانه مورد چپاول و غارت قرار گرفته، و عده ي زيادي از انسان هاي بي پناه شهيد، مجروح و اسير گرديده اند.
بايد با صراحت پرسيده شود که اين همه بيدادگري چرا در زماني اتفاق مي افتد که افغانستان شاهد حضور هزاران نفر سرباز حافظ صلح بين المللي، استقرار دولت قانوني و فعاليت شوراي ملي مي باشد؟ چرا بايد سرنوشت ملي بازيچه يک عده افراد و دسته هاي مدنيت ستيز و بغاوت گر باشد؟ چرا بايد قانونيت و عدالت زيرپا شود؟ چرا بايد فرياد و ضجه هاي بي پناه ترين شهروندان کشور بدون پاسخ بماند؟
دراين گردهمايي بزرگ مردمي از مقام رياست جمهوري، به عنوان حافظ قانونيت و عدالت در کشور، از شوراي ملي به عنوان مرجع نمايندگي مشروع از آرمانها و خواسته هاي ملت، از يوناما به عنوان نمايندگي با صلاحيت سازمان ملل و ضامن امنيت و استقرار در افغانستان، از کميسيون مستقل حقوق بشر به عنوان مرجعيت معتبر غرض رسيدگي به بنيادي ترين حقوق بشري مردم و از فرماندهي ناتو و ائتلاف بين المللي به عنوان نيروهاي حافظ صلح و امنيت درافغانستان رسماً درخواست به عمل مي آيد تا:
1- جلو بيدادگرهاي کوچي نمايان مسلح هرچه عاجل و فوري گرفته شود.
2- منطقه از وجود کوچي ها تخليه شده و بدون قيد و شرط به خروج از منطقه وادار گردند.
3- گروگان هاي مردمي به طور سالم و مصئون رها شوند.
4- به وضعيت بيجاشدگان و متضررين حادثه به طورعاجل واضطراري رسيدگي شود.
5- خسارات مردم به طور دقيق و منصفانه بررسي، تثبيت و جبران گرديده و مردم به طورعزتمندانه و مصئون به خانه هاي شان برگشت داده شوند.
6- براي حل دائمي معضل کوچي ها از طرف دولت رسيدگي صورت گيرد و جلو تعرض آنان به زندگي مدني و صلح آميز شهروندان و آسيب زدن به وحدت و منافع ملي کشور گرفته شود.
در صورت اهمال کاري و بي توجهي به درخواست هاي مشروع و قانوني فوق، شهروندان عدالتخواه کشور حق هرگونه اقدام مدني و قانونمند غرض رساندن فرياد خود به سمع مجامع بين المللي را براي خود محفوظ مي دانند.
کميته دفاع از حريم مردم
(21 سرطان 1386

 تشدید تهاجم مسلحانهء کوچیها

درمناطق هزاره نشین کشور

          بعد از سالها آرامش نسبی در مناطق هزاره نشین افغانستان معضله کوچیها یک بار دیگر با ابعاد جدید اتش جنگ ونفرت را شعله ور میسازد و معلوم نیست چگونه درین مناطق سلاحهای مخرب چون راکت انداز ، هاوان وغیره استعمال میگردد و این چنین سلاحها از کجا وچگونه وارد میدان جنگ میشود . کوچی های ( مسلح با سلاح ثقیل وخفیف ) به نواحی بهسود ومناطق هزاره نشین افغانستان ، به حملا ت تهاجمی پرداخته 25 قریه هزاره نشين را زیرآتش سلاح ثقیل وخفیف قرارداده وبسیاری ازخانه ها را به آتش کشیده اند وبیشتر ازیکهزار خانواده را بصورت دسته جمعی ازخانه وکا شا نۀ شان بیرون رانده ،اموال  ودارائی های ایشان را غصب و چوروپاول نموده اند. اما آنچه برای کارمندان کميسيون مستقل حقوق بشر که از منظقه بازديد و شاهد بخش از اعمال خشونت آميز کوچی ها عليه مردم محل بوده است، اين است .که:    حدود یکهزارخانواده قريه های شانرا ترک گفته و به جا های امن پنا برده اند؛ ( کارمندان کميسيون تجمع  بيجا شدهگان داخلی اعم از زنان، اطفال و مردان را مشاهده کرده و با ايشان ملاقات نموده اند)   برخی خانه های مسکونی و ملکیت مردم محل در سه قریه (سلطالی، سرقول پنجی و خارقول) توسط کوچی ها به آتش کشیده شده ؛ (کارمندان کميسيون شاهد سوختن قريه های  سرقول پنجی، خارقول،  و سلطالی از فاصله دور بوده و از صحنه آتش سوزی عکسبرداری نموده اند)   کوچی ها چندين نفر اهالی را مورد لت و کوب قرار داده است؛ ، کارمندان کميسيون مستقل حقوق بشر به تاريخ 28 جوزا  شاهد بودند که حدود سه ساعت بين کوچی ها و مردم محل در منطقه سموچک و گيروی باد آسياب در گيری مسلحانه ادامه داشته است ،  بر اساس گزارش یونسیف  از محل   پا نزده مکتب شامل مکتب های خارقل، ابتدائيه داه مرده کجاب، ليسه مر هزار، متو سطه محمديه،  و ابتدائيه خاتم الا نبياء تعطيل شده اند که حدود 1000 نفر شاگرد از مکتب رفتن محروم شده اند.مکتب تره بولاغ کجاب مورد حمله کوچي ها قرار کرفته، شيشه ها شکسته و قرطاسيه و مواد درسی به اتش کشيده شده است؛     و به اساس اظهارات مردم محل حدود 100 خروار تخمريز زمين للمی  و60 خروار تخمريز زمين آبی را مواشی کوچی ها  چريده اند،    به اساس گفته شاهدان عینی يک نفر از مردم محل  به قتل رسيده که قوماندان امنيه ولسوالی نيز آنرا تأئيد نموده است؛  در ملاقات با هیئت کمیسیون دولتی - کوچی ها مدعی شدند که  يک نفر از آنها  به قتل رسيده و جنازه اش را نزد فامیلش به خروار لو گر انتقال داده اند. اما هیچ گونه دلایل و مدارک نظیر محل وقوع قتل و جنازه مقتول برای اثبات ادعای شان ارایه نکرده است.

هفت سرطان ۱۳۸۶

پيشينه مسايل کوچی ها از ساليان زياد به اين طرف، اقوام کوچی که بيشتر متعلق به اقوام مختلف پشتون بوده و دارای زمين و خانه ای نبوده، ايام تابستان، برای استفاده از چراگاه های مناطق کوهستانی افغانستان طور موقت به مناطق مرتفع کوچ مينمايند. يک تعداد از زميندارها و سرمايه دارها در کندز، لوگر و بعضی جاهای ديگر افغانستان نيز خود را کوچی ميخوانند در حاليکه متوطن شده اند. در گذشته ها اين کوچی ها صرف به امور مالداری اشتغال داشتند و از يک منطقه به منطقه ديگر طور پياده، از طريق شاهراه ها و يا از طريق دشت ها و کوه ها، خود را به مناطق مرتفع سرد سير ميرساندند و در نيمه تيرماه دوباره به طرف جنوب کشور با عبور از خط ديورند به مناطق شمال و شمال غرب پاکستان ميکوچيدند. ولی در سال های اخير، تعداد بيشتر شان توسط لاری های کرائی و شخصی شان، غژدی ها و مواشی شانرا از يک منطقه به منطقه ديگر انتقال ميدهند و در دشت و دمن، نظر به ميسر بودن علفچر، توقف های کوتاه مينمايند.

(قتل عام مردم جوزجان مشکل نظام سیاسی و بحران قانون اساسی افغانستان است)

در آغاز می خواهم به پیشینه بحران کنونی در افغانستان نظری و به سرچشمه این تنش عمیق و پر تلاطم سیاسی گذری داشته باشیم . زمانیکه به اصطلاح جامعه جهانی می خواست به مردم افغانستان ساختمانی را بسازند ، من کجی های نخستین خشت ها و کجروی های معماران آنرا از این سوی اوقیانوس ها میدیدم و اقدام دولت افغانستان و حامیان خارجی آنها را با صراحت لهجه و منطق ، شفافیت نطر و مفکوره و با دقت و مسوولیت تمام نقد و بررسی کرده ام که مشت نمونه خروار از صد ها چندی را برگزیده و بمثابه اثبات این ادعا که پیشبینی های من برحق بوده اند، بریده هایی از پیشبینی های نشر شده ام را در نشریه ها مثال آورده و بعدا بحران کنونی را در ترازوی آن میزان و مقایسه می کنم.

بدنبال ورود دهها خانواده کوچی به ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک در ماه ثور امسال، بتاریخ 15 و 19 جوزای 1386 بین اهالی منطقه "لادو بدآسیاب" این ولسوالی و کوچی ها درگیری هایی رخ داد.پس از این درگیری مناطق بیشتری در اختیار کوچی ها که مسلح به سلاحهای سبک و نیمه سنگین می باشد، قرار گرفت و صدها فامیل از اهالی منطقه "ده نشین " از خانه های خود در این ساحه آواره شدند.این گزارش ماحصل سفر به این منطقه و بازدید از مناطق درگیر و مصاحبه با مقامات و افراد کلیدی تهیه گردیده است.گزارشگر سعی کرده است واقعیت های این کشمکش و غائله را که خود از نزدیک مطالعه نموده بدون توجه به سمت گیری قومی و سیاسی در اختیار افکار عمومی بگذارد.آنچه بیشتر مایه نگرانی فعالان حقوق بشر می باشد، اولا" ابعاد وسیع فاجعه انسانی این قضیه می باشد که عبارتند از جابجایی بیش از 500 فامیل که با توجه به جمعیت زیاد اهالی منطقه هر خانواده را ده نفر فرض کنیم بیش از 5000 نفر که متشکل از زنان، اطفال، کهنسالان و مردان که تماما" دهقانان و زارعین فقیر می باشد آواره شده اند.

و ثانیا" بیم جنگ و نزاع هایی است که ممکن است در آینده شروع گردد، زیرا مردم سنگر گیری مسلحین کوچی ها را بالای ارتفاعات قریه جات شان و گزمه های شبانه و فیر های اخطاری آنها را دلیل جنگی تمام عیار می دانند و آنها از پاسخ دولت و مقامات محلی مایوس اند، به همین سبب عده ای از مردم و جوانان منطقه نیز علی رغم شکایت از خلع سلاح شدن در صدد پیدا کردن اسلحه و آمادگی ها برای نبرد دیده می شدند. اگر اقدامی سریع برای حل این مشکل روی دست گرفته نشود امکان فاجعه بشری دور از تصور نخواهد بود.

مرکز نگهدارى اشياى باستانى در باميان افتتاح شد

وعده رئيس جمهور به نمايندگان مردم در قبال حل معضل كوچي ها

به تعقيب هجوم كوچي ها در ولسوالي هاي اول و دوم بهسود ميدان وردك كه در آن حدود 600 خانواده از مردم محل و ساكنين اصلي منطقه به اثر هجوم مسلحانه كوچي ها مجبور به ترك خانه هايشان گرديده و كشت و مزارع آنان پامال مواشي كوچي ها گرديده است،

 شماري از بزرگان و نمايندگان پارلمان، از ولايت هاي باميان، ميدان وردك، دايكندي، كابل، غور، هلمند، غزني و نمايندگان مردمي بهسود در ديدار با حامد كرزي رييس جمهور افغانستان خواهان رسيدگي دولت به اين معضله گرديدند.

تظاهرات در کابل در اعتراض به هجوم كوچي ها در بهسود

صدها تن از باشندگان شهر كابل در اعتراض به هجوم كوچي ها در مناطق مركزي و حملات و غارت منازل مسكوني مردم از سوي كوچي ها در ولسوالي هاي بهسود، دست به تظاهرات مسالمت آميز زدند.
اين تظاهرات كه از دشت برچي آغاز گرديده تا مقابل دفتر نمايندگي سازمان ملل در افغانستان (يوناما) ادامه يافت اشتراك كنندگانآن مدعي بودند که قريب يك ماه است كه از هجوم كوچي هاي مسلح در ولسوالي هاي حصه اول و مركز بهسود مي گذرد كه كوچي ها پس از وارد شدن به اين مناطق ده ها خانه را به آتش كشيده و صدها خانواده را مجبور به ترك منازل آنان گرديده اند.
آنها مي گفتند: كوچي ها كشت و مزارع آنان را يا سوزانده اند و يا به مواشي خود خورانده اند و از سويي هم چون مسلح وارد منطقه گرديده اند، دست به غارت اموال مردم زده، امنيت تأمين شده مردم را از بين برده اند.
اعتراض كنندگان ادعا داشتند كه آنان قبل از اين براي رفع اين معضل به مقامات بلندپايه دولتي از وزارت داخله گرفته تا رياست جمهوري در تماس شده اند؛ اما كسي به داد آنان نرسيده است.
آنها مي گفتند دولت در قبال سرنوشت آنان و حل معضل كوچي ها سياست يك بام و دو هوا را به پيش گرفته است از يك طرف براي تأمين امنيت در يك منطقه ميليون ها دالر را به مصرف مي رساند و از سوي ديگر امنيت تأمين شده بعضي از مناطق را با عدم جلوگيري از هجوم كوچي ها يمسلح مختل نموده هيچ اقدامي را روي دست نمي گيرد.
تظاهر كنندگان كه خواهان برگشتن كوچي ها از مناطق مذكور بودند مي گفتند: در صورتي كه خواست هاي ما برآورده نشد. و دولت در اين زمينه اقدام جدي ننمايد ممكن اين مسئله بحران تازه اي را خلق نموده و فاجعه بيافريند.
تظاهر كنندگان، در پايان قطعه نامه50 ماده‌يي را صادر نمودند كه در آن آمده بود: ما خواستار عقب نشيني سريع و بدون قيد و شرط كوچيهاي مسلح از مناطق اشغال شده و جلوگيري از گسترش فاجعه انساني هستيم.
براي اينكه معضل كوچيها در هزارجات تا هنوزهم به اثر نبود طرح عادلانه و قابل قبول از سوي دولت حل نگرديده است، در قطعنامه صادره از سوي مظاهره‌چيان آمده بود كه ما بر ضرورت نظارت و حضور سازمان ملل متحد تأكيد مي نماييم.
گفتني است كه بنا به اظهارات يكتن از نمايندگان مظاهره كنندگان آنها در نتيجه ديداري با دفتر نمايندگي سازمان ملل دداشته مقامات مسؤول اين دفتر وعده نموده اند كه آنان بر اين مسئله نظارت مي نمايند و به دولت فشار مي آورند تا راه حلي را در اين مورد جستجو نمايد. قابل ذكر است كه در افغانستان حدود 3 ميليون كوچي زندگي مي نمايد كه بيش از 30 هزار خانواده آنان وارد هزارجات شده اند.